Nieuw House of Cards-seizoen: Frank Underwood is dood, lang leve Claire

Komende vrijdag, 2 november, start het zesde en laatste seizoen van de Netflix-hitserie House of Cards. Vier redenen om daar reikhalzend naar uit te kijken. (Let op: dit artikel bevat spoilers.)

House of Cards is de serie die het zogeheten Gouden Televisietijdperk inluidde. Niet het origineel, een evenzogoed fraaie Britse verfilming van het gelijknamige boek van Michael Dobbs, in 1990 door de BBC en later ook door de KRO uitgezonden, als wel de Amerikaanse remake in 2013, ontwikkeld door Beau Willimon voor Netflix.

Eerste eigen serie

Voor het eerst liet Netflix zelf een serie produceren, en wij, de kijkers, lieten ons nu al vijf seizoenen meesleuren in het verhaal van een machtsbelust koppel dat -letterlijk- over lijken gaat om in het oval office te belanden. Ondertussen vergaapten we ons aan filmwaardige scènes met een ongekend oog voor detail van de makers.

Een overzicht wat de serie zo sterk maakt, en waarom wij vast klaar zitten voor de laatste reeks.

1. ‘Hail to the chief’: Claire Underwood

Vanaf het eerste seizoen is al duidelijk hoe Claire en Frank Underwood elkaar nodig hebben, elkaar gebruiken, om Frank president te maken. Maar langzaam maar zeker is Claire’s rol groter en belangrijker geworden, totdat ze in seizoen vijf zelfs president wordt, nadat echtgenoot Frank zich vanwege alle schandalen terugtrekt als president. Omdat in de echte wereld acteur Kevin Spacey meermaals beschuldigd wordt van seksueel misbruik, besluit Netflix het laatste seizoen te herschrijven, zonder een rol voor Spacey, zonder Frank Underwood dus.

Op Instagram teast Netflix al maanden uitspraken van Claire Underwood. “Ik had je nooit president moeten maken.” “Ik heb tientallen jaren op de passagiersstoel gezeten, het wordt tijd dat ik achter het stuur zit.” In de eerste trailer zien we het graf van Frank Underwood, en de woorden: ‘Hail to the chief.’ Dat wordt interessant, want Claire op de troon is nieuw, en dus onvoorspelbaar.

2. Gelaagdheid

Wat House of Cards zo’n goede serie maakt, is de gelaagdheid van de personages. Omdat Netflix elk seizoen in een keer online zet, permitteren de makers het zich om niet elk subverhaal in één aflevering netjes af te ronden. In plaats daarvan wordt het verhaal, en daarmee ook het karakter van de personages, langzaam uitgevouwen.

Stapje voor stapje leren we het ijzig koude karakter van Claire kennen. Hoewel het vanaf de eerste aflevering duidelijk is dat Frank een genadeloze klootzak kan zijn, groeien we ook met hem mee in het verhaal, voelen we misschien zelfs met hem mee, ook al gaat hij steeds wat verder.

3. De vierde wand

Net zoals in de Amerikaanse remake, richt in het Britse origineel van House of Cards hoofdpersonage Francis Urquhart zich zo nu en dan direct tot de camera om wat van zijn gedachten met de kijker te delen. Een interessante en hoogst ongebruikelijke verhaaltechniek voor televisie, die ons nóg meer in het hoofd van een personage brengt. Het is overigens afgekeken van toneelschrijver William Shakespeare, die deze techniek ‘het doorbreken van de vierde wand’ noemde.

4. Die intro

Een intro is als een aperitief dat eetlust opwekt voor het hoofdgerecht. Weinig intro’s doen dat zo goed als die van House of Cards, en dat komt vooral door de muziek van componist Jeff Beal. In de podcast vertelt hij dat Supertramp’s als inspiratie diende. “Met name het stuk op het einde, dat de drijvende kracht van het nummer wordt, heeft iets klassiek theatraals, en het is krachtig en duister.”

House of Cards is een dramatisch verhaal dat over de donkere kant van Washington gaat, dus daar kon Beal wel wat mee. Hij maakte vier schetsen, waar je de tune van House of Cards al in herkent. “Het begint met een synthesizer die een soort muzikale interpretatie van mist is. Van onheil, ook. Het basloopje daarna, is als een krachtige vloed die je als het ware het verhaal intrekt, je onderdompelt. De trompetmelodie klinkt mooi eenzaam, en Frank Underwood is vaak eenzaam. Daarna komt een pianostukje, wat een referentie is naar Underwood als poppenspeler, iemand die heel precies mensen laat doen wat hij wil.”

Producent en regisseur Fincher heeft onder Beal’s muziek shots gemonteerd van een Washington zonder mensen, Washington als spookstad. In combinatie met de muziek zorgt dat voor een heerlijk, onheilspellend gevoel. En dan moet de aflevering nog beginnen.

Ongestoord Netflixen met internet van DELTA

Kies voor als je wilt genieten van de beste beeldkwaliteit van Netflix. Via ons digitale netwerk haal je een razendsnelle internetverbinding in huis met snelheden tot wel 400 Mbps. Daarmee kijk je zonder haperingen naar House of Cards in Ultra HD (4K)!

Beeld: Netflix